காலையிளந் தென்றல் கங்குல் புலர்வினுள்
கள்மலர் வாசம் கவர்ந்த பின்னும்
சோலையுள்ளே புகுந்தோடி பூவைமீளத்
தொட்ட பின் தூரம் விரைந்து செல்ல
வேளையது இருள்கண்டு விழி கொஞ்சம்
வேண்டு துயிலென்று கெஞ்சிநிற்க
தோளில் கலப்பை கொண் டேகுவோர் காளைகள்
தூ..நட என்று விரட்டிச்செல்ல

ஈழமெழுமெனப்
போரிட்ட வீரப்பெண் சேனையை
தூக்கித் தெருவில் வீசிய ஈழச்சனமே
மாவீரர் நினைவேந்தக்
கார்த்திகைக்கு
மலர்தூவப் போவீரோ..

மாடு -

ஆயிரம் ஆயிரம் ஆண்டுகள்
வண்டி இழுக்கிறது
கொம்பை மறந்த மாடு

முரண்

ஈழத்தமிழனாய் வாழ்ந்து பாருங்கள்!

உங்களைச் கொஞ்சம்
உலகம் தேடும்
முத்தமிழ் சிவப்பாகும்
போர் மேகங்கள் சூழும்
உங்களுக்கும் வலிகள் புரியும்
இயந்திரப் பறவைகள் எதிரியாகும்
ஆமிக்காரன் இயமன் ஆவான்
உயிர் வெளியேறிய
உடல்களை காகம் கொத்தும்
விழிகளிலே குருதி கசியும்
ஈழத்தமிழனாய் வாழ்ந்து பாருங்கள்!

பூர்வீகம்

- ஜே. வஹாப்தீன் -

பூவல் வெட்டி
புதுத் தண்ணீர் ஊறும் போது
ஆவல் கொண்டு
அள்ளிக் குடித்த பூமி
அந்நியமாகிக் கிடக்கிறது!

சேவல் கூவும் முன்னரே
சுபஹ¥க்கு கண்விழித்து
நாவல் மரத்தடி வட்டையில்
நன்செய்யும் பூமி
வெறிச்சோடிக் கிடக்கிறது!

பாத்திருந்து பாத்திருந்து
பயிர் செய்த பூமியிலே
சோத்துக்குப் பஞ்சமில்லை
சொட்டேனும் கவலையில்லை
அப்படிதான்
அழகிய வாழ்வு அன்று!

வீரப்பழம் பறித்து
விருப்பமுடன் சுவைத்து
கோரப்பாய் இழைத்து
குடிசையிலே படுத்துறங்கிய
நேரத்தை நினைத்து
அழவேண்டி இருக்கிறது!

வரம்பினிலே பிள்ளையாய்
வடிவாக விளையாடி
வாய்க்காலில் குளித்துவிட்டு
பொழுதுபட்டால்
விளக்கினிலே படிப்போம்!

புல்லறுத்து மாடு வளர்த்த
பூர்வீகம் அந்நியமாகி
நெல்லறுத்த பூமியது
நெஞ்சுக்குள் கனவாகி
சள்ளெடுக்க இயலாமல்
தலைவர்கள் ஊமையாகி

பொண்ணாங்கன்னி பறித்து
பாலாணம் ஆக்கி
வல்லாரைச் சம்பல் செய்து
வடிவான குமுட்டி சுண்டி
வாய்க்காலில் குரட்டை வடித்து
வாயுறும் குழம்பாக்கி
உண்டு மகிழ்ந்த பூர்வீகம்
பறிபோன மாயமென்ன?

ஆடுகளும் கோழிகளும்
அதிகமாக வளர்த்து
மாடுகளை மேய்ந்து
மண்ணிலே பயிர் செய்து..
பூவலுக்குள் நீர் குடித்த
பூர்வீகம் நாம் இழந்தோம்
ஆவல் கொண்டு அதைக்கேட்க
ஆருமில்லை நாம் துடித்தோம்!

தனிமை பொறுக்கவில்லை

- கவிஞர் அ.கெளரிதாசன் -

அன்னிய மண்ணில் உன்னை யெண்ணி
அத்தான் இருக்கின்றேன்!- தினம்
சென்னி வருந்த சிரிப்பை இழந்திச்
செய்தி தருகின்றேன்!

பேரப் பிள்ளைகள் பலன்தா னெம்மைப்
பிரித்து வைத்ததுவோ? - நெடுந்
தூர மிருந்து துடித்து வருந்தும்
துயரம் தந்ததுவோ?

அருகில் இருந்து பருகும் விருந்து
அந்தம் ஆனதடி! - உனை
இரவில் கலந்து கொள்ளும் தூக்கம்
எங்கோ போனதடி!

அறுசுவை யோடு அடிசி லிருந்தும்
அன்பே பசியில்லை! -உன்
குறுநகை தனையே காணா வாழ்வு
குறையே, “ருசி”யில்லை!

கட்டிய வீடும் காரும் சீரும்
களிப்பைத் தந்திடுமா? -நிதம்
கட்டி யணைத்து காணும் சுகந்தான்
காசால் வந்திடுமா?

உழைத்துப் பணத்தைச் சேர்த்து மென்ன
உன்னயல் நானில்லை! - உடல்
இழைத்துப் போனேன் உந்தன் நினைவு
இருப்பது தான் தொல்லை!

இங்கோர் திருமணம் முடித்திட என்றும்
இதயம் நினைக்கவில்லை! - என்
தங்கக் கட்டி நீயின்றி வாழும்
“தனிமை பொறுக்கவில்லை”!

கோழிமுட்டை விளம்பரம்

- ஜே. வஹாப்தீன் -

கோழி ஓர் முட்டையிட்டு
கொக்கரித்துப் பறக்கிறது
ஆழியில் ஓர் ஆமை
அமைதியாக மறைகிறது

திண்ணையிலே கழிக்கிறது கோழி
வேலியிலே குதிக்கிறது
மண்கிழறிச் சிரிக்கிறது
மறுபடியும் “கொக்கரக்கோ”

முட்டையிட்ட சேதியை
ஊருக்கு அறிவித்துவிட்டு
கோழி பொழுதுபட்டால்
கூட்டுக்குள் அடங்கிவிடும்

ஊர் அமைதியான பின்
உசுப்பாமல் ஓர் ஆமை
கடல்விட்டுக் கரையேறி
திடல் வந்து தோண்டி...

ஆயிரம் முட்டைகளை
அடுக்கடுக்காய் விட்டபின்னர்
அமைதியாக மூடிவிட்டு
ஆரவாரமின்றி ஆழிபோகும்.

கோழியின் ஓர் முட்டை
கொழும்புவரை தெரிகிறது
ஆமையின் ஆயிரம்
அயலவர்க்கே தெரியவில்லை.