வெள்ளி, 23 ஏப்ரல், 2021

 


பூத்துக் குலுங்குதையா

(வெண்பா அந்தாதி) 

எப்ப வருவீக ? ஏங்கித் தவிச்சிருக்கேன்.
வெப்பப் பெருமூச்சில் வெந்திருக்கேன் - அப்பப்பா
காத்தைப்போல் வந்தீக! கன்னி மனசெல்லாம்
பூத்துக் குலுங்குதையா பூ.

பூக்கூடை தூக்கி புறப்பட்டால், நான்கோர்த்த
பூகூட வாடிப் புலம்புதையா - பூகூட
சேர்ந்திருக்கும் நாராகச்  சேர்ந்து மணம்வீச
தேர்ந்தெடுத்து நாளொன்று சொல்.

சொல்லாமல் கொள்ளாமல் சென்றாய் மனம்திருடி!
எல்லாம் இருந்தெனக்கு ஏதுமில்லை - பொல்லாத
காதல் புகுந்து கரைக்குதையா தேகத்தை !
வாதைக்கு வைத்தியமாய் வா!

வாசற் படியெங்கும் வந்திருந்து நீபோன
வாசம் கலந்து வழியுதய்யா - வாசற்
படியாய்த் தவமிருந்து பார்த்திருக்கேன் உன்னை
விடியாப் பொழுதில் விழித்து.

விழித்தால் கனவு விலகுமென  எண்ணி
விழி-தாழ் திறக்கவில்லை வீணாய்! - விழித்து
உனைத்தேடி வாசலில் உட்கார்ந்தேன், ஆனால்
எனைத்தேடி யார்தருவார் இங்கு?

 

படிச்சுக் கிழிக்க வேண்டாம்

 

ஏன்டாப்பா எம்மவனே 
   இப்படி நீ செஞ்சுப்புட்ட 
வேண்டாத வேலையெல்லாம் 
   வெட்டியாக பண்ணிப்புட்ட 

படிக்க வேணாமின்னு 
   படிச்சு படிச்சு சொன்னேனே 
அடிச்சு சொன்னேன்- நீ
   அப்படியும் கேக்கலியே

பெயிலாகித் தொலைச்சிருந்தா 
   பேசாமா இருந்திருப்பேன்.
பாஸாகித்  தொலச்சிட்டீயே  
   பாவி இப்ப என்ன செய்வேன் ?

கூழுக்கே வழியில்லை
   கும்பி இங்கே காயுதடா 
காலேஜில் சேத்துவிட
   காசுக்கு எங்க போவேன் ?

மூத்தவ வயசு இப்ப 
   முப்பத்தொண்ணு  ஆகுதடா 
அடுத்தவ ஆளாகி 
   அஞ்சு வருஷம் ஆச்சுதடா 

மாப்பிள்ளை வாங்கத்தான் 
   மாடாய் ஒழைக்கிறேண்டா 
நல்லவரன் தேடித்தேடி 
   நாயா அலையிறேண்டா 

ஒங்க ஆத்தா ஒடம்புக்கு 
   ஒருநூறு கோளாறு
ஒருவாயி மருந்துக்கே 
   நாளெல்லாம் தகராறு

எப்படி நான் சமாளிப்பேன்
   எதைச் சொல்லி நானழுவேன் ?
இப்ப உன்னை படிக்கவைக்க 
   எங்க போயி முட்டிக்குவேன் ?

வடிக்க அரிசியில்லை 
   வாயிக்குத் தண்ணியில்லை
படிக்க வைக்க எனக்கு 
   வழியேதும் தெரியவில்லை 

படிச்சுக் கிழிச்சு நீ 
   பாழாப் போக வேணாம்
வடிச்ச காஞ்சி தூக்கி 
   வாடா நீ வயலுக்கு. 
ஈழத்து மண்ணின் எழில்சிகரம் -யாழ் ஈன்ற தீவுகள் ஏழின் நடுவே ஆழத்து அலையெழுந்து தாலாட்டும் அழகு மண் புங்குடுதீவினிலே வேழமுகத்தான் அருள் வேரிட்ட -நல் வேளாள குலக்கொழுந்தாம் -அவள் பாளத்துத் தங்கமே பரமேஸ்வரி தாயே பண்போடு வாழ்தல் உன் மரபுவெனவே . பதிதனை இழந்தும் உன் பால்யவயதில் பண்புற வளர்த்தாய் உன் செல்விகளிரண்டை மதியொறு மருகரை மணந்திடலாக்கி மாண்புறு பேத்திகள் அறுவரை மோந்து இது மட்டும் போதும் எனக்கென்ன -இனி என்றுமே இருந்த உன் வாழ்வில் விதியதன் சதியோ விண்ணவன் கதியோ விரைந்து நீ போன காரணமறியோம் எந்தாய் மறைந்தீர் எம்மை மறந்தீர் -துயர் அஞ்சலி செய்திட கண்ணீர் வழியே சிந்திட துளிகளைச் சென்றீர் எங்கே -உடன் செப்புவீர் அன்னையே . செயலற்று இங்கே வெந்திடப் பலரும் வேதனைத் தீயில் -உமக்கு விரைந்து திறந்ததேன் மரணத்து வாயில் தந்தனை உயிரை தவித்திட உறவே -யாரும் தாங்கிட இயலா உமது மறைவே. வந்தவர் எல்லாம் போவது உண்மை –இது வாழ்வியல் உலகில் இயற்கைத் தன்மை சிந்தனை எமக்குத் தோன்றிய போதும் –நெஞ்சில் செப்பிட இயலா துயரே மோதும் உந்தனை இழந்த உணர்வே மிஞ்சும் –என்றும் உம் நினைவே துஞ்சும் வந்தனை செய்வோம் வாழும் வரையில் –உன்னை வழி அனுப்பிடவோ வார்த்தைகளில்லை. இருபது வருடங்களாக எங்களுக்கும் அன்னையாக பேத்தியாக எம்மோடு இணைந்து வாழ்ந்து அன்பு காட்டி பாசமூட்டி நேசித்து நின்ற உங்கள் பூமுகத்தை என்று தான் மறப்போம்.எங்கள் நெஞ்சில் என்றும் வாழும் இதய தெய்வம் நீங்கள் .உங்கள் ஆத்மா இறைவனடி சேர இறைஞ்சுகின்றோம் .

திங்கள், 11 மே, 2020

எங்கள் குலவிளக்கு எழில்ராணிபேத்தியவள்
திங்கள் ஒளிதேவியவள் தீவுமண்ணின் சேயுமவள்
தங்க மேனி தாரகையே தவழ்ந்தெழுந்து நில்தாயே
எங்கள் துயர் துடைத்திட ஏற்றம்பெற எழுந்திடுவாய்


விண்ணுதித்த முழுநிலவே வீரவம்சம் வாழ வந்தாயே
முன்னுதித்த முத்துப்பேத்தி முத்தமிழின் மூச்சு நீயே
தன்குலத்தை தழைக்கவென தரணிவந்த தமிழழகே
உன்குலத்தை உயர்த்திடவே உதயமதாய் உதித்திடுக


பெற்றவளும் பெரும்தந்தையும் பேருவகை மாமனவன்
உற்றவளாய் உன்முகம் உவக்கும் அம்மம்மா தானவளும்
சிற்றன்னைசித்தியவள் சிரிப்புக்காட்டும் தாத்தாவும்
உற்றம் உறவு புடைசூழ வந்து வாழ்த்தும் நேரமிது


ஆடி ஓடி அசைந்தாடும் அழகுமயில் கோலமவள்
நாடி வந்த எம்மை எல்லாம் சோகம் தீர்த்த செல்லவள்
கூடி நின்று உம்மை நாம் கொலுவிருத்தி கொற்றவையில்
ஆடிப்பாடி ஆசி கூறி ஆனந்தமாய வாழ்த்துகிறோம்


வாழி தாயே ! வாழி சேயே !! வாழி நீயே !!!
வாலி தாயே வாலி செய் வாலி நீயே

சனி, 18 ஜனவரி, 2020

என் தேன்மொழிக்காய்,,,,,,

ஒரு சொட்டு கண்ணீரும் இல்லாம
என் உசுர பறிச்சி போறியே நீ
நெஞ்செல்லாம் சிரிக்குது
உடம்பெல்லாம் உறையுது
...
வழியமரிச்சு வயச கேக்குற
விழிய விரிச்சு என்ன புடிக்குற
பட்டபகலிலும் என்ன கடத்துற
எங்க படிக்குற இந்த வித்தைய

கண்ணசிமிட்டி நீ என்னை ஒடக்கிற
தூர நிக்குறன் என்னை இழுக்குற
வாசல் வழியில காத்து நிக்குற
வந்து சேர்ந்ததும் ஒழிய ஓடுற..

திரும்ப திரும்ப நான் திரும்பி பாக்குறன்
கிட்ட வந்து நீ முத்தம் கொடுக்குற
ஒத்த வெரலுல சுண்டி இழுக்குறன்
மொத்த வலையிலும் மீனா மாட்டுற

கிராமத்து வாழ்க்கை

பழங்கஞ்சி பாலோட,
கொச்சிக்கா வெங்காயம்,
ரெண்டு ஊடு ஒத்துமயா,
திண்டு போட்டு கத பேசும்...

கூரைட இடுகல்ல,
குருவிக்கும் கூடிரிக்கும்,
சோத்துமணி நாலஞ்சி,
அதுகளுக்கும் வந்து உழும்...

வயித்துப் பொழப்புக்கு,
வெள்ளாம வெவசாயம்,
நெல்லு மூட்ட நாலஞ்சி,
ஊரெல்லாம் சுத்தி வரும்...

வெள்ளாம முடிஞ்சிட்டா,
வெளயாட ஆக்கள் வரும்,
வரண்ட பூமி மைதானம்,
கல கட்டி கூச்சல் போடும்...

நோயின்டா, நொடியின்டா,
ஓரு கூடி பாக்க வரும்,
மூலிக எல வெச்சி,
வைத்தியமும் செஞ்சி விடும்...

பெரச்சின ஏதுமுன்டா,
மரத்தடிய கூட்டம் வரும்,
பொலிசுக்குப் போகாம,
வெவகாரம் முடிஞ்சி விடும்...

மாடியில கோடியில,
இல்லாத சந்தோஷம்,
மாடு மேய்க்கும் வேலைல,
நெரஞ்சிருக்கும் பாக்க வாரும்..