வெள்ளி, 16 ஜூன், 2017

அன்பு மறனு முடைத்தாயி னில்வாழ்க்கை
பண்பும் பயனு மது.


மணமகன்; செல்வன் கியுசன்மணமகள்  ;செல்வி மூகாம்பி 


புலம்பெயர் மண்ணில் புவிபுகழ் கனடா தன்னில் 
இளம்புயல்  இனிய கியூசன் இல்லறம் புக்க வேளை
நிலமுறு  பொறுமை கொண்டாள் நேரிழை மூகாமபி
வலம் வர மாலை சூடி வளம் தர வாழ்த்தும் ஓலை 

பூவோடு தோரணங்கள்  பொலிவுறு மேடை தன்னில்
யாவரும் வாழ்த்திசைக்க யெளவன நங்கை அவள்
மேவிய குணக்  கருணா செல்வம்   மூகாம்பிதனை
காவிய நாயகன் கியுசன் கடிமணம் புரிந்திட்டானே

பூமணம் புகழ்மணம் கொண்டு புதுமணத்தம்பதி
பாமணம் புனைந்து பலரும் பாயிரவாழ்த்தொலிக்க
நாமணம் ததும்ப விருந்தில் நல்லவர் நயந்திருக்க
ஒர்மணம் ஆகினரே ஈருடல் ஓருயிராக அவரே

வெற்றி மேல் வெற்றி ஈட்டி வேய் குழல் அவளை மீட்டி
சொற்றிறம்பாமல் வாழ்ந்து தொழிலொடு நலன்கள்
பெற்றதும் குலமே தழைக்க பேரருள் போற்றி நிற்க
கற்றவர் காமுறவே  காளையவன் கரம் பற்றி வாழ்க

இருமனம் ஒன்று சேர இளமையில் நின்று நீவிர் 
திருமணம் பந்தம் சேரீர் செந்தமிழ் பண்பை பாரீர் 
அரும் பொருளை ஈட்டி அன்பினால் உம்மை கூட்டி 
தரும் கவி தன்னை பாரீர் தமிழதன் இனிமை காணீர் 



பூவினால் காயும்  தோன்றும்.புலவனால் கவியும்  தோன்றும் 
கூவினால் குயிலின் ஓசை ஆடினால் மயிலின் தோகை அத்
தேவியாள் மூகாம்பி தேடினால் இல்லறமே தோன்றும் 
நாவினால்  நற்கவி தோன்றும் நற்றமிழ் வாழ்த்து தோன்றும் 

                                                                 செந்தமிழால் வாழ்த்திக் களிவுறும்
                                                                இராசகுலசிங்கம் சரோஜா குடும்பம் 
                                                                              சுவிட்சர்லாந்து 
04.06.2017

புதன், 16 நவம்பர், 2016

மாவீரர் எழுந்தமானக் கவிதை ப் போட்டியில் நான் சமர்பித்த கவிதை .உடனடியாக எனக்கு தரப்பட தலைப்பு இது தூ ரத்தே இருந்தாலும் மேய்ப்பன் குரல் கேடடால் ...(சிவ-சந்திரபாலன் .பேர்ண்)
......................................................................................................................
1.போவீரா போர்க்களத்தில் போய் நின்று எதிரிதனை
               பொருதுவீரா பின்னே பெருவெற்றியதனை
தாவீரா தமிழ்த்தாயி ன் துயர் துடைத்து தலைவன் வழி
             தமிழீழம் மீட்டுத் தாவெனவே .. நீவிர்
சாவீரா சாக்களத்தில் சரித்திரமாய் ஆவீரா ஆனாலும்
              சந்ததிகள் தழைக்கவென சோதரர்கள் பிழைக்கவென
மாவீரா உன்னை வணங்கி மானசீகமாய் ஏற்று உன் ஆசி
                 மலர்க்கவிதை நான் தொடுக்கத்தான் .
2.கல்வெட்டில் பதித்திட்ட கரிகாலன் கரந்தடிப்படை
              காவிய த்தை தந்த காவல் தெய்வங்கள்
வல்வெட்டித்துறை தந்த வரலாற்று நாயகனை
             வாழ்த்தி வணங்கி வரைகின்றேன் வருங்கவியை
சொல்கட்டிபாடவந்தேன் செந்தமிழில் தேட வந்தேன்
              சேர்த்திடுக என் கவியை அதுவும் சேதி சொல்லும்
நல்மெட்டி ல் நான் பாட நல்ல வரம் தான் நாடும்
              நல்ல சபையோரே நல்கிடுவேன் நன்றி
3.தும்பிவரும் துவக்கும் வரும் தூரத்தே இருந்து
           தோட் டாக்கள் எகிறிவரும் என்றிருந்த எம்மை
எம்பி தாறன் ஏழ் மாவடட சபையும் தாறன் கூடவே
                 எலும்புத் துண்டும் போடும் அரசு அப்போதே
தம்பியவன் தானெழுந்தான் தரணி யெ ங்கும்தான் மிளிர்ந்தான்
               தமிழீழம் படைத்திடவே எம்மிடையே எம்மை
நம்பியிரு நாளை தமிழீழம் வரும் நாள் கிட்டும்
                நாலு படை சேர் நல்ல வழி பார் என்றான்
4.கிடுகுவேலி பின்னே கிணற்றடி விடுப்ப்பார்த்தவள்
        கிரானைட் குண்டெறிய கிளர்த்தெழுந்தான் எதிரி
பொடுகுப்பேன் பொறுக்கி பெருமுற்றம் தான் பெருக்கிய
     பீரங்கி தானெடுத்து பெரும்குண்டை பாய்ச்சலானாள்
கடுகு வெந்தய ம் கருக்கி கறிவைத்தி றக்கியவள்
        கரும்புலியாகி கருகி கண்ணெதிரே வெற்றிதந்தாள்
விடுக இம்மண்ணை என்று வீர நடை போட்டு வந்தாள்
          வீரமங்கை வழி செல்ல மேய்ப்பன் அழைக்கின்றான்
ஐந்து நட்சத்திரமும் ஐம்பத்திரண்டு நட்சத்திரமுமாய்
           அயல் வீட்டு அறுந்த காவி படையும் கூட
சந்தர்ப்பம் பார்த்து சடுதியில் யூதாசுடனே
          சனி புரூட்டசுமாக புகுந்து விளையாடிடவே
கந்தகத்தீ கருக்கி மண்ணை எரித்த காட்சி
             காரியத்தை முடித்து வைக்க மௌனித்த வேள்வி
நொந்து போய் இருந்திலோ ம் நொடிப்பொழுதில் முடிவெடு
              நேரத்தில் மேய்ப்பன் குரல் மெல்லென நீயெழு
கொத்துக்கொ த்தாக கொத்துக்குண்டுமழை வீச
              கொடுங்கோலன் கோத்தபாயா கோரத்தாண்டவமாட
பொத்துப் பொத்தென்று நாம் பெத்து போட்ட செல்வங்கள்
         பெருவெளியில் பேரிருளில் பெரும் சதையாய்
செத்து செத்து வீழ்ந்த கதை சொல்ல முடியா வேளை
           செல்வோமா செய்வோமா சேதிஎன்னவென்று நீ
பத்து முறை யோசித்து பார்வையாளனாய் அன்றி
          பார் மேய்ப்பன் குரல் கேட்கும் பக்கமே சேர்
தாய் நிலத்தை காதல் செய் தரணியெங்கும் மோதல் செய்
             மீண்டுமெழ தாயகத்தில் நாம் வாழ
நோய் நலத்தில் வீழ்ந்தால் நொந்து சாதல் உண்டே
                நோக்கமது காக்க நொந்து சாதல் நன்றே
பாயநிலத்தில் படுத்து பைந்தமிழ்ச்செவிமடுத்து
              பார்க்கவொரு மார்க்கமுண்டு கேளாய்
சேய் நலத்தை பேணும் தாயாய் நாம் இங்கிருந்து
           
செல்ல மேய்ப்பன் குரல் கேட்கும் காத்திரு

புதன், 2 நவம்பர், 2016

மாவீர்நாள்
விழிகள் நனைந்து
ஒயாதலைகள் ஓடும்…
விழிப்போடு இருக்கும்
நினைவுகள் கனத்து
ஆனையிறவு விரியும்!

மலரோடு பிறந்து
இமயமலையோடு மேதிய
வித்தைகள் வியக்கும்!

பாயும் கத்திபோல் வந்து
வார்த்தைகள் விழும்
சரித்திரம் திரும்பும்
வரலாறு பேசும்போது!

அடிமைச் சங்கிலி
உடைக்கப்படுமா?
காணியும் கலைகளும்
திரும்பப் கிடைக்குமா?

உன்மேல் போர்த்தபட்டிருக்கும்
சிறைகளும் இம்சைகளும்
விட்டு விடுதலையாகுமா?

இல்லை மேலும் சிங்களம்
நஞ்சினை உண்டவர் செஞ்சின
விழியர் கண்டு! நடுங்கும்
பயத்தில் நாணம் மதியின்
தெளிவிழந்த பாவத்தில்
மோசமாய் காரிருள் சூழுமா?

மீண்டும் நீண்டு தொல்குடி உன்னை
இனக்கலவர நெருப்பு எரிக்குமா?
உன் ரணகள் வடுக்கள் நூராது
தோண்டி நாறுமா? இதைக் காணும்முன்
புஜவலிமை புயலாய் பாரெங்கும்
சுழன்றெழ நீட்டியகை ஆணைகேட்கும்!

இன்றாறாவது மகாவம்ச மகாநாடுகளில்
ஆயுதங்களோடு பேசும் பேச்சில்
ஆயுளை நீடிக்கப் பேசியதுண்டா?
முள்ளிவாய்க்கால் இனக்கொலை
குருதி குமுறி குளித்த பின்பாவது
வலிதீரும் வழி ஒருதுளி உண்டா?

அச்சுப் பிழையான இனவெறியாடுவர்
வெளிச்சத்தை நூலால் மறைக்கப்
பார்க்கிறது! நலியாது நலிந்துபோகாது
தொட்டால் நெருப்பு பாய்ந்தால் புலி
கோட்டையாய் பாசறை விரிகிறது
பெரியபடையின் சேட்டைகள் அடக்கி
வேலி போடவே புலிகள் பாய்கிறது!

எல்லை பிரிந்து தமிழீழத்தை
புலிகள் ஆளும்காலம் ஒடிவருகிறது
உன்னைக் கண்டு அடங்கிட
உன்னைக் காட்டும் நாள்!
பிறந்தநாள் இன்று, நாளை மாவீர் நாள்
முள்ளிவாய்க்கால்
இனப்படுகொலை
திசைமாறி நடந்திருந்தால்
புனித அரியணையில்
தமிழ்த்தாய் வீற்றிருப்பாள்

மானிட ஒழுக்கத்தின்
அச்சுப் பிழைகளான
மகாவம்ச சீடர்களோடு
பக்கதேசப் படைக்கலன்கள்
இணையாதிருந்தால்
புலிகள் ராஜாங்கம்
மனிதனோடு கைகோர்த்து
இணைந்து வந்திருக்கும்

ஆனால் இங்கு
கல்லறைகளே
கல்லறைகளாகிவிட்டதால்
சடலங்களை விழுங்கும்
விலங்குகளால்
கல்லறைப் பிணங்களும்
மதம் எனும் பூதத்தால்
விழுங்கப்பட்டது அனாச்சாரம்

தொல்குடி மக்களின்
செதுக்கப்பட்ட நாகரிகத்தின்
சின்னங்கள் தூபிகள் சிலைகள்
ஆலயங்கள் கல்லறைகள்
வழிபடத் தெரியாத வழிபாடு
சிங்களக் கீழ்னிலை கண்டு

அஞ்சுமா புலிப்படை அடங்குமா சினம்
புதியபுதிய அலைகள்வந்து புரளும்
புதிய புறனாநூற்றை படைக்கும்
தமிழீத்தை புலியாட்சி செய்யும்
பூமிபிளந்து விதைகள் விழுந்து

விழவிழ எழுந்து வீரம்காப்போம்
சடலமானவர் மயானம் அல்ல
மாவீரர் துயிலும் இல்லம்
செத்தவர் சமாதிகள் அல்ல
மாவீரர் துயிலும் இல்லம்
காலமானவர் சவக்காலை அல்ல
மாவீரர் துயிலும் இல்லம்

சாவுவீடு பாடும் ஒப்பாரியும் அல்ல
போர்குணம் நின்று எழும் ஆணை
புனிதர்கள் எழுந்தருளும் ஆலயம்
கவிதையில் கதையில் கல்லில்
தறுதலைகள்
தலையணையாய்
ஊரிலே காணியில்லை
உறவுமற்றொருவரில்லை!

பெயரில் வடக்கும் கிழக்கும்
முதலமைச்சர் நிதி நீதியில்லை
விக்னேஸ்வரன் ஐயா தமிழன்
ஒடுங்கும் குரலின்றி
ஒங்கியகுரல்
காலம் கை  நழுவிவிட்டது!

காலத் தலைவனும் கண் எதிரில் இல்லை?

அகத்தில் பதறல் புதையுண்டவர்
காரிருள் நின்று கதறுகின்றார்
எரிமலை ந‌டுவில் இமயம்!
உறைவாள் உடைந்தாலும்
உள்ளமுடையாத் தமிழ்மாறன்
நாட்டிவைத்த நாட்டாமைப் புலி
தேர்தல் மேடையில் மத்தளமாய்!
நடமாடும் மாங்காய் வடிவத்துள்!

அனுராத புரத்தில் இனவெறியன்வெடி
அராலியில் சுயரூபம் கிழி அடி
எத்தனைகால கபட நாடகனொடி?
எத்தனைகாலஒப்பந்தம் கிழி இடி?

எத்தனைகால பொய் முகதரிசனம்?
பிலாக்காய் திண்ணியின் வெடியில்
பனங்கொட்டை சூப்பி கிளர்ந்தெழாது
முப்பது ஆசனத்திற்கு அழுகிறான்!

இம்சை எல்லாம் தூசி என்கிறான்!!
உணர்வுக் கத்தியச் சுழற்றாது
இனமானத்தை கொன்று புலிச்சாயல்
கூவி ஆசனம் பொறுக்க அழைப்பு

தமிழன் தோலுரித்து செருப்புத்
தைப்பேன் அவன் துட்டகைமுனு
ஓப்பந்தங்கள் கிழிக்கப்பட்டது? சீய்!
நீள்யோசி! சீறு! வீறுகொள! நில்!
நிமிர்ந்து! வாக்குக்கேள் வாக்குக்கொடு
பகைவன் கையைப் பலப்படுத்தாதே!
காலாகாலங்கள் நீதிமடிந்த அடிமை!

கைகொடுத்து தோள் கொடுப்பாரற்றாய்
கை ந‌ழுவி தோள் சறுக்கிவிட நின்றாய்
கைகூடும் தருணம் வாய் மூடக் கண்டாய்
கை தூக்கி முள்ளிவாய்க்கால் மிச்சத்
துகிலுரிந்த துன்சதனர்கள் தேர்தலில்
முள்ளிவாய்க்கால் கொடூரம் உச்சம்!

எத்தனாய் கை கழுவிய பிலாத்துக்களாய்!
புலம்பெயர் தமிழனை கூப்பிடுகிறான்!
திடீரெனப் பெய்தமழை இந்திரன்கள்
வார்த்தைகள் வழிகளை ந‌ம்பாதீர்கள்!

தமிழா புலம்பெயர் தமிழா!! தமிழினமே!
வாடும் சமுகம் வதைபடும் உரிமைகள்
உன்னைத் தேடும் கணிப்பை ஒருகணம்
உனக்குள் சிந்தித்து விடையளிப்பாய்:!

இப்போதும் நீசிந்தும் ஒரு விழி நீர்த்துளி
முள்ளி வாய்காலுக்காய் சிந்தும் மணித்துளி
புலம் பெயர்ந்தவன் ஒளிந்து கொண்டிருக்கவில்லை
முள்ளிவாய்கால் கண்மணிகளை சுமந்து கொண்டிருப்பவன்!